Wel, na flink wat geknutsel kan ik dan eindelijk met trots mijn nieuwe domein aan jullie tonen: marjolicious.com

Deze site is tweetalig en nog steeds under constructrion.

www.marjolicious.com

Een interessant onderwerp waar ik het n.a.v. dit stukje van nu.nl graag eens over wil hebben: verslaving.

Wat is een Internet verslaving? Wanneer ben je dat?
Hier wordt geopperd dat je verslaafd bent wanneer je wekelijks 24 uur per week online bent. Maar is dat ook zo? Ben je dan niet verslaafd als je er 23 uur achter zit? ** nee, gekheid ;-D **
Maar serieus: wanneer kun je zeggen dat iemand verslaafd is? Mensen, die geen baan hebben zullen meestal vaker en langer online zijn dan mensen, die een 9 tot 5 job hebben. Maar maakt hen dat dan verslaafd omdat ze meer achter hun pc zitten?
Verslaving is toch dat je ergens absoluut niet zonder kunt? Wel, als deze werklozen Internet gebruiken als tijdverdrijf maar er wél zonder zouden kunnen, dan zijn ze toch niet verslaafd?
Iemand anders bijvoorbeeld kan dagelijks slechts een uur online zitten (omdat bijvoorbeeld ouders grenzen stellen aan het internet gebruik), maar zou als hij of zij de kans had de hele dag wel online kunnen doorbrengen. Zo iemand wordt nerveus als hij / zij niet kan toegeven aan de drang, de verslavingszucht die roept.

Dit is net zoiets als met alcohol, wanneer ben je een alcoholist? Wat de 1 veel vindt vindt de ander weinig. Als iemand dagelijks een borrel nodig heeft en hier ABSOLUUT NIET zonder kan, dan is die persoon toch verslaafd? Want hij is geestelijk afhankelijk van de drank. Terwijl in Mediterrane landen bijvoorbeeld sowieso al meer wordt gedronken: een wijntje bij het eten, etc etc. Maar veronderstellende dat iemand hier wel zonder zou kunnen als het zou moeten, dan is er toch geen sprake van een verslaving? Oftewel: de 1 kan al verslaafd zijn aan drank en nuttigt 1 borrel en de ander drinkt dagelijks 3 wijntjes en is niet verslaafd.

Vatten jullie hem? Zo op digitaal papier is het wat lastiger uit te leggen, maar dit is absoluut iets wat ik mij afvraag. Wat is de definitie van een verslaving? Want veelal komt men met getallen, terwijl ik van mening ben dat ook de ‘klein verbruiker’ evengoed verslaafd kan zijn als de ‘groot verbruiker’.

Zoals jullie kunnen zien heb ik de smaak te pakken en heb ik allerlei blinkies gemaakt. De leukste tot dusverre vind ik deze:

Je kunt ze zelf ook maken, op deze site: www.star-girl.org/pages/blinkie

Triest sportnieuws: ‘Oranje indiaan’ stopt wegens bedreigingen

Erg jammer. En zo is er wéér 1 excentriekeling minder op deze wereld, weer iemand die zich aanpast conform de ‘richtlijnen’ van de maatschappij.
Echt zonde vind ik dat. Ik weet nog goed hoe ik 10 jaar geleden en eerder mezelf kleedde zoals dat “normaal” werd geacht. Nu word ik al ‘een aparte vrouw’ gevonden als ik mijn standaard kledij aan heb: blijkbaar is zelfs dàt allesbehalve gewoontjes.
Als tiener en jong volwassene was ik fan van de Kelly Family * (die excentrieke overjarige hippies uit Duitsland, bekend van hits als David’s Song, I can’t help myself en Fall in love with an alien. ) Deze mensen waren mijn voorbeeld: nog maar ‘vers’ van de middelbare school verlost nam ik mij voor om lak te hebben aan de meningen van anderen: ik wilde mij kleden zoals IK dat wil en zoals IK dat mooi vind. Jaren heeft het me gekost om een eigen, unieke stijl te ontwikkelen en ik kan wel zeggen dat dit gelukt is, zo op de valreep voor mijn 30^e.

Ik juich het toe als anderen ook durven uit te stappen en zich gaan kleden op een aparte, niet alledaagse wijze, omdat zij dat mooi vinden. En deze man uit het nieuwsbericht is gezwicht voor de druk en zal zijn kleurrijke gezicht niet meer laten zien. Eeuwig zonde.

* overigens zijn de Kelly’s sinds een aantal jaar ook ‘normaal’ geworden met standaard kleding, standaard kapsels etc. Wat ik zeer betreur. Hun muziek is eveneens niet meer wat het geweest is. Ik ben dan ook geen liefhebber meer van ze. Want ze zijn een kant opgeslagen, die mij allerminst aanspreekt.

Wie o wie online? De eerste 2 weet ik wel: mijn ex en ikzelf. Maar die laatste? Eén of andere vage gluurder. Wie zou dát nou zijn?

Tjonge, we zakken wel af zeg in dit land met onze normen en waarden. Vreemdgaan schijnt blijkbaar ‘normaal’ te worden, te oordelen aan het feit dat (onder meer?) de site www. vreemdgaan.net bestaat – ik ga hem niet rechtstreeks linken, reden lijkt me duidelijk.

‘Gewoon vreemdgaan zonder dat je partner het weet’, aldus het credo.

Echt triest zeg. Als je leven met je partner je niet bevalt, ga dan 1) in relatie therapie 2) stop met de relatie of 3) zoek je vertier en spanningen op een gezonde manier: ga bijvoorbeeld bungiejumpen of weet-ik-wat.

Echt, dit soort sites doen mij stijgeren. Ik heb weleens gelezen dat 1 op de 3 mensen vreemd zou gaan. Een schrikwekkend hoog aantal.

Ik denk zelf dat met de komst van Internet het gemakkelijker is geworden voor mensen om ongestoord nieuwe contacten aan te kunnen gaan en dat ‘met dank’ aan Internet vele relaties vroegtijdig zullen sneuvelen. Je kunt dan natuurlijk wel het Internet de schuld geven, maar da’s natuurlijk onzin. Een mens heeft nog altijd een eigen verantwoordelijkheid. Als ‘ze’ het niet vanachter hun pc doen dan vinden ‘ze’ wel een andere manier.
Wat de manier ook is, het is en blijft ongehoord, onbeschoft en totaal respectloos naar de partner toe.

Zo! Dat moest er even uit.

Op het nieuws gehoord: dat binnen enkele jaren telefoonnummers gaan verdwijnen. Al het contact zal dan via de email plaats gaan vinden.

Misschien stel ik nu wel een domme vraag, maar hoe wil men dit in vredesnaam gaan realiseren? Er zijn en blijven immers altijd mensen, die geen Internet aansluiting hebben (en willen). Blijven zij dan van elk intermenselijk contact verstoten?
Ik weet niet wat ik moet vinden van deze naderende ontwikkeling. Mijn eerste bevindingen zijn vrij negatief. Immers, ik heb een geheim telefoonnummer en dat wil ik ook graag zo houden. En een e-mailadres lekt gemakkelijk uit (dat is ook de reden dat ik er verschillende heb, en nóg ontvang ik ongewenste mails).

De wuppie hype rijst de pan uit. Ik doe er niet aan mee, want ik haal geen boodschappen bij dure Appie Heyn.

Wél hoorde ik op tv dat Pierre Kartner aka Vader Abraham de wuppie plaat op CD wil gaan uitbrengen. Joepie!!!!!! (of wu-oepie!) Daar zat ik dus al jaren op te wachten *jeugdsentiment*

Als kind draaide ik de Wuppie plaat helemaal grijs en ben echt blij dat ‘ie opnieuw uitgebracht gaat worden. Dus binnenkort ben ik de trotste bezitster van de oude Wuppie liedjes.

*zingt vrolijk mee met de tune ‘wij zijn de wupppppieieieieieies uit het heeláááááál ……. *